خود را آشكار مىگرداند به نوعى كه خلايق همهء آنها را در زمين مىبينند و مرد در آن وقت كسى را مىطلبد براى آنكه از مالش به او عطا نمايد تا صلهء رحم به جا آورد يا از وجه زكات چيزى به او بدهد چنين كسى كه اينها را از او قبول نمايد پيدا نتواند نمود و خلايق به سبب آنچه خدا از فضل خود به ايشان روزى كرده مستغنى و بىنياز مىباشند . 73 و احاديث به اين مضمون كه محتاجى باقى نمىماند بسيار است . فقرهء دهم . فرمود ( ع ) در آن زمان وسعت شهر كوفه پنجاه و چهار ميل ، يعنى هيجده فرسخ ، مىشود و قصرهاى كوفه به كربلاى معلّى متّصل گردد و حقّ تعالى كربلا را پناهى گرداند كه پيوسته محلّ آمد و شد ملائكه و مؤمنان باشد و حقّ تعالى آن زمين مقدّس را بلند گرداند و چندان از بركتها و رحمتها در آن قرار دهد كه اگر مؤمنى در آنجا بايستد و بخواند خدا را هرآينه به يك دعا هزار برابر ملك دنيا به او عطا فرمايد . و حضرت امير ( ع ) در وصف مسجد كوفه فرمود زمان قائم ( ع ) ميان او چشمه‌اى بيرون مىآيد از روغن و چشمه‌اى از آب كه براى آشاميدن مؤمنان است و چشمه‌اى ديگر كه براى طهارت ايشان است . 74 و در حديقه چندين هزار چشمه نقل كرده كه در زمين ظاهر مىشود تا آنكه اصحاب آن بزرگوار را در هيچ مكان عسرت و تنگى نباشد . 75 و باقر ( ع ) فرمود كه قائم ( ع ) با بيدق رسول خدا ( ص ) و انگشتر سليمان و عصاى موسى و سنگ او ظاهر مىشود ، پس بعد از آن منادى حضرت ندا مىكند كه احدى از شما خوردنى و آشاميدنى با خود بر ندارد ، اصحابش چون شنوند گويند حضرت مىخواهد ما و چهار پايان ما را از گرسنگى و تشنگى هلاك نمايد ، پس حضرت روانه شود و ايشان نيز روانه شوند و اوّل منزلى كه فرود آيند آن سنگ را نصب مىكند خوردنى و آشاميدنى و علف به قدر كفايت ايشان و چهار پايان از آن سنگ بيرون مىآيد تا به نجف اشرف فرود مىآيند و چون در آنجا فرود آمدند پس ، از آن سنگ آب و شير بيرون مىآيد ، پس هر كه گرسنه باشد سير مىشود و هر كه تشنه باشد سيراب مىشود . 76 و اخبار قريب به اين مضامين عجيب بسيار است . و آنچه از فقرات حديث مفضّل در باب ظهور خواستيم ذكر كنيم اين ده فقره بود و در بعضى از فقرات او اشاره به احاديث ديگر نيز نموديم و بعضى از فقرات او را نيز ان شاء اللّه در باب رجعت ذكر خواهيم نمود . حال اشاره نمائيم به چند فقرهء ديگر كه در حديث مفضّل نيست و در بحار از احاديث بسيار هر يك ذكر شده . فقرهء اوّل . باقر ( ع ) در حديث طولانى مىفرمايد كه قائم ( ع ) بدعتى را نمىگذارد